Esteban Ocon

Francuz, kierowca rezerwowy Mercedesa. W przeszłości ścigał się w Formule 1 przez dwa i pół roku. Ma wznowić starty w sezonie 2020.

Droga do Formuły 1

Esteban Ocon zaczął tradycyjnie od kartingu - w 2006 roku, mając 9 lat. Startował w nim do roku 2011. Na koniec zdobył wicemistrzostwo WSK Euro Series w klasie KF3.

W 2012 roku przeszedł do wyścigów jednomiejscowych bolidów. Na początku nie było rewelacji. Zajął 14. miejsce w Formule Renault 2.0 Eurocup oraz 7. w Formule Renault 2.0 ALPS. W tej drugiej opuścił pięć z czternastu zawodów, więc mógł uplasować się wyżej. Rywalizował tam między innymi z Aleksandrem Bosakiem.

W roku 2013 pozostał w Formule Renault 2.0 Eurocup i wywalczył w niej już 3. miejsce, z jednym zwycięstwem na koncie. Ustąpił tylko Pierre Gasly'emu oraz Oliverowi Rowlandowi.

Jednocześnie wziął udział w ośmiu wyścigach Formuły Renault 2.0 NEC i wygrał w debiucie. Warto też wspomnieć, że ścigał się w tej serii m. in. z Kubą Dalewskim.

Dodatkowo przystąpił do prestiżowej rundy Formuły 3 na słynnym torze ulicznym w Makau. Uplasował się w niej na 10. pozycji.

Zaliczył również testy w Formule Renault 3.5.

W 2014 roku jego kariera rozkwitła. Wystartował w silnie obsadzonej Europejskiej Formule 3 i od razu sięgnął po mistrzostwo. Pokonał m. in. Maxa Verstappena.

Dodatkowo zaliczył trzy wyścigi Formuły Renault 3.5, ale nie osiągnął w nich żadnego istotnego sukcesu.

Wystąpił także na posezonowych testach GP2 oraz w Race of Champions, gdzie dotarł do półfinału w rywalizacji indywidualnej, jak i w Pucharze Narodów (w duecie z Romainem Grosjeanem).

Sukces w Europejskiej F3 sprawił, że trafił pod skrzydła Mercedesa.

W roku 2015 kolejny raz został czempionem - w GP3. Po wyrównanym pojedynku wygrał z Lucą Ghiotto o osiem punktów. Co ciekawe, aż 10 z 18 zawodów zakończył na drugiej lokacie. Triumfował tylko raz, w pierwszym występie. Ścigał się w tym cyklu także m. in. ze wspomnianym już wcześniej Bosakiem i Arturem Janoszem.

W 2016 roku spróbował sił w niemieckiej serii wyścigowej samochodów turystycznych DTM. Przesiadka do auta z dachem okazała się dla niego bardzo ciężka. Po półmetku sezonu zajmował jedno z ostatnich miejsc w klasyfikacji generalnej. Dalej nie jeździł, ponieważ skupił się na rozpoczęciu startów w F1.

Formuła 1

Pierwszy kontakt Ocona z bolidem F1 miał miejsce jeszcze w 2014 roku. Poprowadził wtedy na prywatnych testach samochody Lotusa i Ferrari, a następnie został wystawiony przez Lotusa na piątkowym treningu GP Abu Zabi.

W roku 2015 jeździł wozem Force India na testach po GP Hiszpanii.

W roku 2016 za zgodą Mercedesa został rezerwowym Renault i występował dla fabrycznego zespołu francuskiego koncernu na testach oraz piątkowych treningach. Dosiadł też bolid Mercedesa, na testach po GP Wielkiej Brytanii.

W trakcie przerwy wakacyjnej Mercedes zapewnił mu objęcie ze skutkiem natychmiastowym posady kierowcy wyścigowego - w najsłabszej ekipie Manor. Zastąpił w niej Rio Haryanto, który nie dokończył sezonu ze względów finansowych.

W ciągu dziewięciu startów nie zapunktował i w kwalifikacjach zwykle ustępował zespołowemu partnerowi oraz innemu juniorowi Mercedesa - Pascalowi Wehrleinowi, ale w wyścigach mimo mniejszej znajomości bolidu zremisował z nim 3:3. Biorąc pod uwagę zawody, które obaj ukończyli.

Na sezon 2017 awansował do Force India i rozwinął skrzydła. Punktował prawie we wszystkich wyścigach i zajął 8. miejsce w klasyfikacji generalnej. Najlepszym wynikiem na mecie zawodów była 5. pozycja, zdobyta dwukrotnie.

Stoczył niejeden ostry pojedynek z zespołowym partnerem Sergio Perezem. Po kilku stłuczkach team w końcu zabronił im walki koło w koło.

Przegrał z Meksykaninem o 13 oczek, ale swoją jazdą potwierdził, że jest kandydatem na topowego zawodnika F1.

W 2018 roku uplasował się cztery pozycje niżej w tabeli łącznej, na 12. lokacie.

Znowu ustąpił Perezowi, znowu o 13 punktów. Niemniej jednak w kwalifikacjach zwykle okazywał się lepszy od zespołowego partnera.

W trakcie GP Brazylii był uczestnikiem chyba najbardziej kontrowersyjnych wydarzeń w sezonie. Jadąc z okrążeniem straty, zderzył się z liderującym Maxem Verstappenem. Zaatakował Holendra, aby się oddublować. Na mecie doszło między nimi do przepychanki.

Mimo uzyskiwania solidnych wyników, Ocon niespodziewanie nie dostał fotela na sezon 2019, w żadnym zespole. Jego miejsce w Force India zajął Lance Stroll, bo ekipę przejął bogaty ojciec Kanadyjczyka, Lawrence Stroll.

Mercedes próbował umieścić swojego podopiecznego w jakiejś innej stajni. Rozmawiał z Renault, McLarenem, czy Williamsem. Jednak z nikim się nie dogadał.

Francuzowi została tylko rola kierowcy rezerwowego w mistrzowskim teamie niemieckiej marki. Przyjął ją mając przekonanie, że wznowi starty w 2020 roku.

Esteban Ocon - bio
Data urodzenia	17 września 1996 roku
Narodowość	Francuz
Zespół	Mercedes (kierowca rezerwowy)
Wzrost	185 cm
Waga	68 kg
Numer startowy	31
Esteban Ocon - statystyki
Zwycięstwa	0
Punkty	136
Wyścigi	50
Pierwsze pola startowe	0
Podia	0
Debiut	GP Belgii 2016
Najlepszy wynik	5. miejsce
Esteban Ocon - wyniki w sezonie 2018
Australia	12. miejsce
Bahrajn	10. miejsce
Chiny	11. miejsce
Azerbejdżan	nie ukończył (kolizja z Kimim Raikkonenem)
Hiszpania	nie ukończył (wyciek oleju)
Monako	6. miejsce
Kanada	9. miejsce
Francja	nie ukończył (kolizja z Pierre'em Gaslym)
Austria	6. miejsce
Wielka Brytania	7. miejsce
Niemcy	8. miejsce
Węgry	13. miejsce
Belgia	6. miejsce
Włochy	6. miejsce
Singapur	nie ukończył (kolizja z Sergio Perezem)
Rosja	9. miejsce
Japonia	9. miejsce
USA	zdyskwalifikowany (za przekroczenie limitu chwilowego spalania)
Meksyk	11. miejsce
Brazylia	14. miejsce
Abu Zabi	nie ukończył (wyciek oleju)
Pozycja końcowa	12. miejsce (49 punktów)
Esteban Ocon - kalendarium
2012	Formuła Renault 2.0 Eurocup - 14. miejsce Formuła Renault 2.0 ALPS - 7. miejsce (opuścił 5 z 14 wyścigów)
2013	Formuła Renault 2.0 Eurocup - 3. miejsce Formuła Renault 2.0 NEC - osiem startów (jedna wygrana) Wyścig Formuły 3 o GP Makau - 10. miejsce
2014	Europejska Formuła 3 - mistrzostwo Formuła Renault 3.5 - trzy starty
2015	GP3 - mistrzostwo
2016	Formuła 1 (Manor) - dziewięć startów (0 punktów) Formuła 1 (Renault) - kierowca testowy/rezerwowy DTM - dziesięć startów (2 punkty)
2017	Formuła 1 (Force India) - 8. miejsce (87 punktów)
2018	Formuła 1 (Force India) - 12. miejsce (49 punktów)

2016-08-13 - G. Filiks